Pennenbakje

Hoe moeilijk is het om een beetje nauwkeurig te werken met alleen handgereedschap ? Om eerlijk te zijn : dat valt vies tegen.
Ik had een stuk mahonie liggen van een oude zitbank. Met de handzaag een dun plankje eruit gezaagd en een smalle lange strip. Allebei ruim 8 mm dik. Met de schaaf alles vlak geschaafd tot precies 8 mm en netjes recht en haaks. Daarna met een beitel een sponning in de strip. Uit die strip heb ik vier stukjes in verstek gezaagd voor de zijkanten van het pennenbakje. Het plankje is passend geschaafd in de sponningen van de zijkanten. Lijmen en schuren...Klaar. Het is niet perfect, maar wel mooi, vind ik.
En...wie heeft er nu een mahoniehouten pennenbakje?

Power

Het volgende project is van start....
Ik heb al eens eerder over het aantal stopcontacten onder mijn bureau geschreven (18 stuks). Dat is inmiddels redelijk netjes opgelost, maar het irriteert me mateloos dat in 9 van deze stopcontacten zo'n "blok" zit (voedingsadapter) die 5 of 12 volt levert aan allerlei apparaten. Ze zijn allemaal verschillend, een aantal direct in het stopcontact geplugd, andere via een eindje kabel en een stekker. Alle kabels zijn eigenlijk te lang of te kort. Kortom een doorn in mijn oog.
Dat gaan we dus moderniseren en tegelijk netjes beveiligen.

In elke PC zit een voeding. Daar heb ik dus eentje van bemachtigd op de markt voor een tientje . Die levert 3,3V, 5V en 12 V via een hele bos kabels. Voor de 3,3 V heb ik niet direct een bestemming maar de 5 en 12V zijn precies waar ik op uit ben. Ik heb de kabels inmiddels gebundeld, een vermogensweerstand gemonteerd tussen 5V en aarde en een kortsluitverbinding gemaakt voor de "power-on" kabel.
Het mooie van deze oplossing is bovendien dat deze voeding nette ingebouwde overbelasting en kortsluit beveiligingen heeft.
Deze ene voeding kan al die voedingsadapters onder mijn bureau vervangen. Nette op maat gemaakte laagspanningskabels naar de apparaten en klaar is kees. En voor de verbindingen gaan we gebruik maken van "Molex Minifit" connectors; daar heb ik uitgebreid over gecommuniceerd met een gerenommeerd Molex Sales Engineer uit Maastricht.

NFC Tags

NFC staat voor "Near Field Communication".
Je toegangspas voor de scanner houden..bliebblieb..en je kunt naar binnen. Dat soort dingen.
In die toegangspas zit een chip en een antenne; de scanner leest de chip als hij vlak bij de scanner wordt gehouden (..near field dus) en handelt al naar gelang de code die in de chip is opgeslagen.
Veel moderne smartphones zijn standaard uitgerust met NFC (je moet het meestal wel aanzetten). De chips zoals in die toegangskaart zit verwerkt zijn gewoon te koop in allerlei vormen en maten. Hier is mijn collectie: chips in stickervorm en een sleutelhanger-chip:

Met een (overigens gratis) programmaatje op je telefoon kun je deze chips programmeren. Dat klinkt ingewikkeld, niks is minder waar.
Bedenk wat je wil dat er gebeurt als je je telefoon bij de chip houdt.
In de auto wil ik bluetooth aan hebben (voor mijn hands-free set); wifi heeft geen zin dus dat kan uit; mobiele data aan, want dan kan ik toch mijn email ontvangen; volume omhoog vanwege het lawaai; en ik wil mij telefoon in car-mode schakelen want dat geeft grote iconen voor de belangrijkste dingen die je onderweg zou willen doen (zoals navigatie).
Start het programmaatje op je telefoon..
klik bluetooth-aan, wifi-uit, mobile data aan, volume-max, start-app car.
Klik "done".
Hou een lege chip bij de telefoon, je hoort "blieb" en het programma meldt "tag succesfully written".
Elke keer als je hierna je telefoon bij de chip houdt gebeurt precies wat je wilde dat er gebeurt.
Thuis zit er naast de voordeur uiteraard zo'n zelfde sticker die het omgekeerde doet: bluetooth-uit (dat spaart de accu), wifi-aan, mobiele data-uit, volume-laag.
Overigens kan er in de auto gerust een tweede sticker zitten: Send SMS: "honey I left work and are on my way home. Please start cooking and make sure there is cold beer. Love you"

Spare time

My sister thinks I have a lot of spare time and she is right. But once in a while all that spare time is used to do something useful.

Last week and the first two days of this week I have been pretty busy: Pam desperately needed storage space for all her market stuff, so I made her some pull-out shelves where she can put her trays with the jewellery and have easy access to them. I also put together two cabinets and made a workbench in between.

 

My other project was the trailer:  Pam's brother made it himself. For many years it has been used in his business, officially as a boat trailer. He gave it to us a few years ago and it was in need of some major maintenance. Sanding, re-painting and replacing the cables and the back lights. Done.

Auntie Pat

I met Aunty Pat in Darwin in 2008. We camped at Anny and Chris' place where we going to leave our caravan during our trip to Holland for Maartje en Toppies wedding. Auntie Pat is Chris' grandmother.

We came back from a trip in town and here she was: her rollator parked next to the swimming pool, in her swim suit under the shade sail in the pool, chatting with her daughter Noelene (chris' mom).

Pam and I joined them, it was stinking hot that day.

Aunty Pat is one of those people that make you immediate feel comfortable. She is genuinely interested in what you do, who you are and what you like. To make a long story short: I love her.

Pam and Aunty Pat have their birthday on the same day, 12 September. They always phone each other on that day. This year was going to be different:

The family had organised a huge party in Sydney for Aunty Pat's 90'th, We were going to be there too after our return from Holland and take Pam's mom with us. But unfortunately Aunty Pat got sick and the party had to be cancelled.

The day before her birthday she was released from hospital and was able to celebrate her birthday with SueAnne and Peter, another daughter and her husband, where she lives and is taken care of.

Here she is: 90 years old, a true gem!

By the way, at her birthday 5 generations were present: Aunty Pat, the granddaughter of her grandson and everybody in between.

Stradivarius

Last year I published a story about a chisel (beitel).
Since then I kept my eyes open at every market to see if there would be more chisels of this brand available. To my big surprise, there are! Yesterday I bought the one with the bronze collar for $5.
I have 7 now as you can see.
Erik Anton Berg is regarded as "The Stradivarius of the forge". These are 7 gems.
I am very happy with them.

The finishing touch

De handgreep is ook klaar. Ik heb vorige week een mooi stukje leer gevonden en dat vandaag op maat gesneden. Daarna van dunne koperplaat twee stripjes geknipt en - ...dat was een heel gepruts...- netjes rond het leer gebogen. Gaatjes geboord, klinknageltje en een beetje zwarte verf. Tenslotte alles gemonteerd. Ook de slotplaten hebben passende schroefjes gekregen.
 Pam is nog steeds tevreden.