The red centre.

Een laatste week In Alice Springs. Boodschappen gedaan voordat we zaterdag verder trekken. De koelkast en diepvries zitten weer vol. Ook de alcohol voorraad aangevuld. Dat laatste kan wat toelichting gebruiken. De oorspronkelijke bewoners van Australie, de aboriginals, hebben genetisch een probleem met alcohol. Dit is geen grap, ze lusten het maar kunnen er niet tegen. Gevolg is dronkenschap problemen in mega formaat. Om die reden hebben een aantal staten in Australie de verkoop van alcohol aan banden gelegd. Je kunt niet zomaar je voorraad aanvullen voor de komende weken door de de "boesj-boesj". Op maandag en dinsdag kun je zowiezo geen alcohol kopen, op de andere dagen alleen tussen 3 en 7 en dan ook nog beperkt tot 2 flessen wijn per persoon en dat 1 keer per dag. Dat zet geen zoden aan de dijk als je van plan bent de komende weken door het binnenland te reizen. De oplossing: elke dag met z'n tweetjes naar de bottleshop, 4 flessen per dag. Je moet er wat voor over hebben. Donderdag heb ik in het ziekenhuis van Alice Springs opnieuw een slokdarm endoscopie gehad onder narcose om het herstel van de Townsville actie te controleren. Resultaat : alles gezond. Dus zaterdagmorgen ingepakt en verder zuidelijk getrokken richting Ghan, naar het "Erldunda Desert Oaks Resort" een mooie rit dwars door het rode centrum van Australie. Daar zijn we 1 nachtje gebleven en na een heerlijk avondje in het Oaks resort vandaag doorgereisd naar Coober Pedy, de Opaal hoofdstad van Australie.

Alice Springs

Tennant Creek was een buiten verwachting aangenaam verblijf. Het caravan park ondergaat grote verbeteringen, voornamelijk om mijnwerkers te huisvesten. De oude goudmijn is heropend en honderden mijnwerkers moeten gehuisvest worden en gevoed. Een rij aan cabines voor huisvesting, wasmachines en drogers, en een restaurant waar je U tegen zegt. Caravanners kunnen deze fasciliteiten ook gebruiken en dus hebben we al onze was gratis kunnen doen (en drogen ! ) en 's-avonds aanschuiven voor onbeperkt eten en drinken (geen alcohol) voor een beperkt bedrag. Twee nachtjes en we zijn verder getrokken naar "Devils Marbles" een werkelijk fascinerende omgeving met tonnen-zware granieten knikkers op mekaar balancerend.

Vanuit Devils Marbles naar Barrow Creek. Het caravan park was er een om snel te vergeten maar de historie ernaast was indrukwekkend. Een van de weinige bewaarde "telegraph Stations" onderdeel van de meer dan 3000 km lange telegraaf lijn dwars door het binnenland die Australie via Darwin en Java verbond met Europa. We praten over 1872 dat Alice Springs werd verbonden met Londen zodat Australische cattle farmers rechtstreeks met londen konden telegraferen.

Na Barrow Creek kwam een nachtje Aileron. Thuis voor een paar eneorme beelden van Aboriginals (Anmatjere man, 17 m high, en Anmatjere woman with child), indrukwekkend.

Inmiddels zijn we in Alice Springs aanbeland. Zoals al aangekondigd blijven we hier een paar weken, Aanstaande maandag (morgen dus) heb ik in het ziekenhuis een pre-check en interview en de slokdarm endoscopie vind waarschijnlijk op 24 september plaats. Tot die tijd verblijven we in het plezante "Alice Springs Tourist Park.

We trekken verder.

Na het Fying Docters avontuur vanuit Hughenden zijn we verder west gereisd via Richmond Lake View Caravan park waar we een aantal dagen zijn blijven hangen omdat we dat wilden en omdat het een geweldige plek is.

Na Richmond kwam het grote lege-rechte-lange weg avontuur. Honderden kilometers eindeloze vlakke landschappen. Zo ongewoon leeg dat het geen moment verveelt. GEWELDIG.

Julia Creek en Cloncurry stonden vervolgens op het programma richting Mount Isa. Hier konden we weer de voorraden aanvullen, een werkelijk perfecte avond in de Buffs Club met een heerlijke maaaltijd en gratis vervoer van-en-naar het caravan park met de "courtesy-bus" van de club. Na Mount Isa meer open landschap richting Camooweal bijna op de grens met Northen Territory. Wij reden van west naar oost, reizigers van oost naar west (NT-QLD) komen dit bord tegen:

Na Camooweal was Barkly Homestead onze volgende stop en Pamela kon rustig een sigaret roken in de tot rookruimre omgebouwde dubbeldeks vee transport wagen

Oorspronkelijk waren we van plan om van hier uit tot de "Threeways" te trekken, maar dat caravan park viel vies tegen, dus zijn we afgebogen naar her zuiden tot in Tennant Creek. Onze trip dwars door het midden naar het zuiden is dus begonnen.

Tot nu toe hebben we er 2800 km opzitten. Volgende belangrijke stop is Alice Springs, 500 km zuidelijk. Hier zullen we waarschijnlijk een paar weken blijven hangen want ik moet opnieuw een slokdarm inspectie ondergaan om mijn herstel van het biefstuk probleem te checken (dat heeft Townsville hospital zo geregeld).